Cudownych rodziców mam. Czy rodzina przetrwa próbę kuszenia?

Mama i tata są dla dziecka najbliższymi ludźmi, których od momentu narodzin
a pewnie i poczęcia kocha, uwielbia i bardzo cierpi, kiedy nie obok rodziców. To mama i tata – kobieta i mężczyzna – są dla dziecka wzorem w latach dziecięcych, ucieczką w trudnych chwilach, ramionami bezpieczeństwa.

To mama i tata – niewiasta i mąż – w chwilach dorastania są dla młodego człowieka podporą, ostoją i to oni zachęcają go do pokonywania trudności. Mała dziewczynka, nastolatka czy dorosła kobieta zawsze, ale to zawsze bierze od swojej mamy różnego rodzaju wzorce. Matka – mama – mamusia – uczy ją prac domowych, miłości rodzicielskiej, kochania prawdy. Pokazuje jej jak można pogodzić pracę zawodową
z obowiązkami domowymi. Uczy ją szacunku do samej siebie i do innych. Tata – tatuś – ojciec – spędza z synem czas na majsterkowaniu, grze w piłkę czy reperowaniu samochodu. Uczy go poszanowania przyrody, ludzi, świata. Kształtuje w nim poczucie własnej wartości
i umiejętności potrzebne do bycia odpowiedzialnym za rodzinę. Wzorce osobowe mamy i taty mają ogromny wpływ na dzieci. Rodzina bowiem to najmniejsza komórka społeczeństwa. Jakie wychowanie otrzymają dzieci w rodzinnym  domu takie będziemy mieć społeczeństwo.
Bł. Jan Paweł II mówił, że miłość rodzicielska jest normą i duszą. Można to interpretować
w taki sposób: tata i mama dla dzieci to norma, reguła, standard  a miłość rodziców do dzieci to dusza, która wyznacza odpowiedni kierunek pracy wychowawczej.

We współczesnym świecie próbuje się wtłaczać nowe ideologie promujące powstawanie nowych modelów „rodzin”, w których mama nie musi być kobietą a tata nie musi być mężczyzną. Dla dzieci, których pierwsze słowa to przeważnie – mama i tata, nie wnosi to nic dobrego. Mama – kobieta – to ciepła, troskliwa osoba. Jest inaczej zbudowana, ma śliczne włosy, pachnie, przytula dziecko, często mówi, że je kocha. W tacie – mężczyźnie – dziecko widzi mocne ramiona, w których czuje się bezpiecznie. Widzi tatę trochę wyższego od mamy, który ma inny głos – stanowczy, czasem delikatny, w którym zawiera się troska
o dziecko i mamę. Młody człowiek ukształtowany w takiej rodzinie ma poczucie bezpieczeństwa, normalności i stałości. Wmawiając dzieciom mniejszym i większym, że  związki mężczyzny z mężczyzną czy kobiety z kobietą są również normalnością jest wg mnie nienormalne. Nie po to Pan Bóg stworzył kobietę i mężczyznę! Żeby nie wiem jak się starać kobieta nie zastąpi mężczyzny i odwrotnie. Żeby nie wiem jak się starać mama nie zastąpi taty i odwrotnie. Nasz kochany Jan Paweł II wzywał wszystkich do obrony autentycznej postaci rodziny. Obrona rodziny jest nie tylko obowiązkiem każdego katolika ale powinna mieć zasięg w całej naszej cywilizacji. Rodzina – mama (kobieta), tata (mężczyzna) i dzieci to przecież fundament na którym opiera się cały świat. Absurdalne jest to, że współcześni ludzie wiedzą jakie szkody są wyrządzane naturalnemu środowisku, pragną żyć ekologicznie  a nie potrafią odczytać prawidłowo nowych ideologii tak głęboko ingerujących
w naturę ludzką. Rodzice, którzy dziecko poczęli,  zrodzili i wychowali są poddawani
w teraźniejszości  olbrzymiej próbie swojego jestestwa. Dzisiaj rodzina tradycyjna, w której jest miłość, zaufanie i poczucie bezpieczeństwa musi zdać egzamin ze swojego powołania.  Czy otrzyma dobre oceny z tego sprawdzianu? A jeśli poniesie porażkę to czy potrafi się
z niej podnieść? Czy odnajdzie w sobie siłę, wiarę i mądrość, aby przetrwać próbę kuszenia?

Dla wszystkich zagubionych we współczesnych ideologiach propagujących nowy format rodziny dedykuję piosenkę Urszuli Sipińskiej „Cudownych rodziców mam”, która pokazuje wielką moc Matki i Ojca – wspólnoty Kobiety i Mężczyzny – RODZINY, w której kształtują się dalsze losy człowieka:

Kto mi tuż przed snem nucił bajki baj baj…
I kto przybiegał z bzem kiedy maił się maj
Kto wybaczał mi każdą złość, każdy błąd
Gdy kryłam wielkie łzy w domu najmniejszy kąt
Co wieczór obraz ten kołysze mnie do snu
Tato młody jak maj i mama wśród bzu

Cudownych rodziców mam
Odkryli mi każdą z dróg po której szłam
Mam cudownych rodziców bo
Przyjaciółmi moimi są
W porę rzekli mi dalej to
idź drogą swą
……..

Selwana